بدون شک می‌توان گفت نظرسنجی‌های دقیقی که با تکیه بر اصول آمارگیری صحیح و تجزیه و تحلیل داده‌های آماری صورت می‌پذیرد، می‌توانند نقش بسیار زیادی در تصمیم‌گیری‌ها و جهت‌دهی به سیاست‌های فرهنگی، اقتصادی، سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و... نهادها، ارگانه‌ها و حتی احزاب سیاسی داشته باشد.

با استفاده از نتایج نظرسنجی‌هایی که در جوامع آماری مشخص و در زمان و مکان خاصی انجام می‌شود، می‌توان به مقبولیت، مشروعیت، مثبت یا منفی بودن عمل، دیدگاه جامعه هدف نسبت به موضوعی خاص و... پی‌برد و به نوعی مخاطب سنجی و فضاشناسی اجتماعی و جامعه شناختی انجام داد.

اما گاهی اقداماتی به اسم نظرسنجی انجام می‌شود که نه تنها خاصیتی از نظر بررسی کارشناسانه نتایج آن ندارد، بلکه حتی سوالات مطرح شده و پاسخ‌هایی که به عنوان گزینه‌های انتخابی فرد مورد نظرسنجی قرار گرفته، طراحی می‌شود، باعث ایجاد جو روانی منفی و یا القاء سیاست‌ها یا نظراتی خاص می‌گردد.

این نوع از نظرسنجی و یا به عبارت دقیق‌تر نظر سازی‌ها! غالباً توسط گروه‌ها و احزابی صورت می‌پذیرد که، جایگاه خود را در میان آحاد مردم و ساختار سیاسی جامعه پیرامونی خویش از دست داده‌اند و یا اینکه دچار آشفتگی و در خود ریزی سیاسی شده‌اند.

تجربه نشان داده است که این نوع از نظر سنجی‌ها [نظرسازی]‌ دو هدف عمده دارد:

1- القاء نام فرد یا گروهی که بیشترین نزدیکی فکری و عقیدتی را با سیستم نظرگیری دارد، جهت بهره‌برداری‌های سیاسی و...  بدون در نظر گرفتن جایگاه و پتانسیل‌های رقیبان و عدم شرکت عقاید یا نام افراد رقیب در نظر سنجی.

2- ایجاد جو یأس و نا امیدی و القاء انسداد سیاسی.

یکی از نمونه‌های عینی این نوع از نظرسازی‌ها را می‌توان در عملکرد سایت خبری جبهه مشارکت، شاخه اصفهان [یاران باران] دید.

این سایت در نظرسنجی اینترنتی خود، سوالی را اینگونه مطرح کرده است:

در انتخابات آینده ریاست جمهوری کدام گزینه مورد نظر شما خواهد بود؟

گزینه‌هایی که پاسخ دهنده برای جواب دادن به این پرسش در پیش‌رو دارد عبارتند از: